"Gözəl, maraqlı oyun alındı. Əsas odu ki, işğaldan azad edilmiş Xankəndində futbol görüşü keçirildi. Artıq Qarabağımıza futbolumuzla da qayıdırıq. Xankəndi stadionuyla bağlı xoş xatirələrim çoxdu. Amma ilk növbədə 1986-cı ildə baş verən hadisəni nəzərinizə çatdırmaq istəyirəm. Həmin il "Kəpəz"də çıxışı edirdim və "Qarabağ”la o vaxt Stepanakert adlanan şəhərdə matçımız vardı. O dövrdə klub tam bədnam qonşularımızın ixtiyarındaydı. Rəhbərləri erməni, heyətində yer alan futbolçuların əksəriyyəti erməni, azarkeşlərin çoxu erməni. Qısası, bizə qarşl böyük təzyiq vardı. Hətta onlarla mövsümün açılış oyununda üz-üzə gəldik. Çempionatın ilk turunda həm SSRİ-nin, həm də Azərbaycan SSR-in dövlət himni səsləndirilməliydi. Sovet İttifaqının himni ifa olunsa da, ermənilər respublikamızın himnini səsləndirməyə imkan vermədi. Həmin vaxt dava-dalaş ehtimalına görə çoxlu milis ayrılmışdı. Buna rəğmən, bizə qarşı tribunadan təhqiramiz ifafələr, təxribatçı çıxışlar səsləndirilirdi. Bütün bunlara baxmayaraq, bütün gücümüzü meydanda qoyduq. Mən hücumçu kimi start heyətində yer alırdım. Gərgin, ağır, həyəcanlı keçən matçda Şahmir Hüseynovun qoluyla "Kəpəz" qalib gəldi. Əslində isə biz ermənilərə qalib gəldik. Oyundan sonra böyük sevinc, qürur hissi ilə Gəncəyə qayıtdıq. Şəhərdə qələbəmizin şərəfinə böyük banket oldu. Tarix yazdıq. Odu ki, iki gün öncə Xankəndidə keçirilən “Qarabağ" - MOİK qarşılaşması tək futbol oyunu yox, həm də tarixə düşəcək bir hadisə idi. Kubok matçı mənə ermənilərlə 1986-cı ildəki oyunumuzu xatırlatdı. Onda da qalib idik, bu dəfə də qalib kimi Xankəndidə futbol bayramı keçirdik".

"Xankəndiyə getməklə sanki işğaldan qurtulan torpağımıza yox, daim bizim olan bir bölgəyə getmiş oldum. Özümü çox rahat bir yerdə hiss etdim. "Qarabağ" - MOİK matçına gələn insanların hamısının gözündə sevinc, üzündə xoşbəxtlik görünürdü. Həm oyundan zövq aldım, həm də Xankəndidə olmaqdan. Stadiona toplaşan azarkeşlərdə böyük coşqu vardı. Hələ də ordakı ab-havanın təsirindəyik. Dünən Xankəndidə yalnız futbol oyunu keçirilmədi, həm də bayram, tarixi bir gün idi. Qarabağın mərkəzi şəhərində matçın keçirilməsinə, oyunda topa ilk zərbəni Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyevin endirməsinə şahidlik edənlərdən biri olmağımı sözlə ifadə etmək çətindi. Xankəndiyə gedərkən Ağdamın yaxınlığından keçdik. İşğaldan azad olunan şəhərimizdəki dağıntılar nəzərimizdən qaçmadı. Üzüldük, məyus olduq. Amma eyni zamanda sevindik də. Çünki artıq tarixi torpaqlarımıza qayıdırıq, hər şeyi yenidən bərpa edir, tikirik. Bir vaxtlar Qarabağdan silah səsləri gəlir, insanların fəryadı eşidilirdi, yüzlərlə oğlumuzun matəminə şahidlik ediridik. Bu gün də Xankəndidən top səsi gəlir, amma artilleriya toplarının yox, dəri topların səsləri. Bu da idman, sülh, əmin-amanlıq deməkdi. Ən böyük arzum odu ki, xalqımız daim sülh içində yaşasın, Azərbaycanda həmişə təhlükəsizlik, sakitlik hökm sürsün".