“Uşaq və gənclərin fiziki və mənəvi inkişafı” istiqaməti üzrə layihə çərçivəsində yazılarımız davam edir.

Budəfəki müsahibimiz Nihad Qurbanlıdı. “Neftçi”nin yetirməsi olan Nihad “Səbail”in heyətində premyer-liqa həyəcanı yaşayıb, hazırda “Araz-Naxçıvan”ın formasını geyir.

- Nihad, ilk sualım futbola gəlişinizlə bağlıdı. Futbol oynamağa necə başladız? Futbol məşqlərinə yollanmağınızda istedadınızı görən kiminsə rolu oldu, yoxsa qərarı özünüz verdiz?
- Mən 2001-ci ilin aprelində Bakıda doğulmuşam. Sözün düzü, futbola gəlişim atamın istəyi ilə olub. Onunla məsləhətləşdik və belə qərar verdik. Atamın futbola böyük həvəsi vardı, gənc yaşlarında özü də futbolla məşğul olub. Ümumiyyətlə, atam və babam futbol azarkeşi olublar. Görünür, bu sevgi də onlardan mənə keçib. 6 yaşımda atam məni və qardaşım Murad Qurbanlını “Neftçi”nin məşqlərinə apardı, orda futbola yazıldıq. İlk məşqçim də hamının yaxşı tanıdığı, böyük hörmət bəslədiyi Vaqif Paşayev oldu. Mənim məşqlərə yanaşmam, xarakterim məşqçilərim tərəfindən bəyənildi. Qardaşımla birlikdə məşq etməyə başladıq. Ondan sonra Rüfət Quliyevin rəhbərliyi altında məşqlərə davam etdik. Növbəti məşqçimiz Eldəniz Məmmədov oldu. Bu mütəxəssislərlə yanaşı, Araz Qulamov da uşaq futbolunda bizim məşqçimiz olub. Eldəniz müəllimlə Araz müəllim təkcə bir məşqçi kimi yox, güclü psixoloq kimi də hər kəsə fərdi yanaşırdı, hər uşaqla ayrıca maraqlanırdı. Onlar mənim yaddaşımda belə qalıb.

- Həm aşağı yaş qrupları üzrə yığmalarda, həm də “Neftçi”, “Səbail” kimi klublarda inkişaf yolu keçmisiz. İstərdik ki, sizinlə birlikdə keçmişə boylanaq, karyeranızı vərəqləyək. Hansı yaddaqalan məqamları, uğurları və oyunları bizimlə bölüşmək istərdiz?
- “Neftçi”də gözəl günlərimiz olub. Uşaq vaxtında “Neftçi” mənə doğma olub, orda özümü evdəki kimi hiss etmişəm. Amma futbolçu həyatı belədi ki, hansı komandada oynayırsansa, onun uğurları üçün çalışmalısan. Unudulmaz oyunlarımızla bağlı xeyli xatirəm var. 12-13 yaşlarımıda Eldəniz müəllimin rəhbərlik etdiyi komandada kapitan sarığısını daşımışam. Kapitan olarkən özümü daha inamlı, məsuliyyətli hiss edirdim. Mahmud Qurbanovun rəhbərlik etdiyi əvəzedici komandaya dəvət aldım. Bir müddət orda çıxış etdim. “Neftçi”nin əvəzedici komandasının heyətində çox yaxşı çıxış etdik, gözəl nəticələr qazandım. Buna görə məni əsas komandanın məşqlərinə dəvət edirdilər, əsas komandada da tanınmış futbolçularla birlikdə məşqlər edirdim. Əsas komandayla birlikdə dəfələrlə təlim-məşq toplanışlarına yollanmışam. Təəssüf ki, əsas komandada debüt etmək mənə qismət olmadı. Sonradan Mahmud Qurbanov “Səbail”ə yollandı və məni də ora dəvət etdi. Beləliklə, “Səbail”ə transfer olundum. Fürsətdən istifadə edib Mahmud müəllimə minnətdarlığımı bildirirəm. Mənə etimad göstərdi, premyer-liqada debüt etdim. Onun inamı mənə əlavə güc verdi. Özümü xeyli inamlı hiss edirdim, oyunum da yaxşı alınırdı. Premyer-liqada və Azərbaycan kubokunda 16 oyunda meydana çıxdım. Premyer-liqada keçirdiyim hər oyun mənim üçün yaddaqalan idi. Xüsusən də ilk oyunum. Həmin görüşdə “Qəbələ”yə qarşı oynamışdım. Kubokda isə “Sabah”a qarşı keçirdiyimiz oyunlar möhtəşəm alındı. Sizin də yadınızda olar. Gərgin keçən qarşılaşmalarda “Sabah”ı məğlub etdik, növbəti mərhələyə yüksəldik. Bu qarşılaşmalar mənim üçün unudulmazdı. Eyni zamanda “Neftçi”nin əvəzedici komandasının heyətində “Kəpəz”i məğlub edib, çempion olduğumuz oyunu həmişə gözəl hisslərlə xatırlayıram. U-23 millimizin heyətində çıxışımı da qeyd etməliyəm. Gözəl kollektivimiz var idi. Konyada keçirilən İslam Həmrəyliyi Oyunlarında bürünc medal qazanmışdıq. Bundan başqa, U-19 və U-21 millilərində də bir çox uğurlu oyunlarımız olub. 2022-ci il dekabrın 24-də “Qarabağ”a qarşı oyun keçirdik, bir gün sonra isə mənim toyum olacaqdı. Çox məsuliyyətli və gərgin oyun keçirdik. Oyundan sonra məşqçilər bildirdi ki, yaxşı çıxış etmişəm.

- Hazırda “Araz-Naxçıvan”ın üzvüsən. Bu komandaya gəlişin necə baş tutdu? Komandanın çıxışını necə qiymətləndirirsən?
- Bəli, hazırda “Araz Naxçıvan”ın uğurları üçün çalışıram. İzləyənlər də görür ki, çox yaxşı komandamız var. Elitanın debütantı olsaq da, mübarizəsiz təslim olmuruq. Azər Bağırovun rəhbərliyi altında çox mehriban və döyüşkən kollektiv formalaşıb. Yüksək hədəflər uğrunda yarışırıq, inanıram ki, bu mübarizənin yekununda avrokuboklarda Azərbaycanı təmsil etməyə vəsiqə verən yerlərin birini tuta biləcəyik. Hazırda “Araz Naxçıvan”ın bütün futbolçuları bir ailə kimi çalışır, həm məşqlərdə, həm də meydanda baş məşqçinin verdiyi tapşırıqları yerinə yetiririk.

- Uşaq yaşlarından müəyyənləşdirdiyin hədəf varmı? Hansısa klubda oynamaq və ya hansısa mükafatı qazanmaq kimi bir arzun olubmu?
- Sözsüz, qarşımda belə hədəflər olub. Hədəflər müəyyənləşdirmişik və o hədəflərə çatmaq üçün çalışırıq. “Qalatasaray” uşaqlıq sevgimdi. “Sarı-qırmızılar”ın oyunlarını izləməkdən heç vaxt yorulmuram. Həmişə arzulamışam ki, “Qalatasaray”ın meydanında futbol oynayım, azarkeşlərin qarşısına çıxım. Bu komandanın heyətində oynamaq uşaqlıq arzumdu. Mən deyərdim ki, “Qalatasaray”la nəfəs alıram, bu klubla bağlı hər xəbəri izləyirəm. Bundan başqa, “Barselona”nın heyətində çıxış edən Puyol həmişə mənim kumirim olub. Onun oyun üslubunu bəyənmişəm, özümə yaxın hesab etmişəm. Mən Puyolun oyununa baxıb stopper mövqeyini seçmişəm. Bir növ çalışmışam ki, Puyol kimi oynayım, uzaqda olsa da, ondan dərs alım. O ki qaldı mükafat məsələsinə, hər idmançı qarşısına mükafat qazanmaq məqsədi qoyur. Mükafatlara layiq oyun sərgiləmək, çıxış etdiyim kluba və Azərbaycan futboluna faydalı olmaq həmişə əsas məqsədim olub. Avropanın tanınmış klublarında forma geymək, Azərbaycan futbolunu yüksək səviyyədə təmsil etmək arzumdu.

- Futbol və təhsil mövzusuna toxunmaq istərdim. Səncə, təhsil futbolçu həyatında nə dərəcədə önəmlidi? Ümumiyyətlə, futbolla məşğul olmaq təhsil almağa mane olurmu?
- Təhsil həyatın hər sahəsində önəmlidi. O cümlədən də futbolda. Etiraf etməliyik ki, bu ikisini bir yerdə yürütmək çox çətin olur. Müəyyən mərhələdə artıq seçim qarşısında qalırsan. Mənim üçün futbol daha üstün oldu, çünki futbolçu olmağı arzulayırdım. İbtidai sinifdə dərslərimi çox yaxşı oxuyurdum. Hətta musiqiyə də marağım var idi, vaxt da ayırırdım. Sonradan futbol məni özünə çəkdi. Amma mən ali təhsil alıram. Hazırda Gürcüstanda ali məktəbin menecment və turizm fakültəsinin 5-ci kurs tələbəsiyəm. Təhsilimi müəyyən səbəblərdən qiyabi davam etdirirəm.

- Futbolla məşğul olarkən futbolçular və onların valideynləri hansı çətinliklərlə üzləşir, futbol nələrə mane olur?
- Valideynlərim də həm idman həyatında, həm də təhsildə mənə dəstək olub, məni hər bir arzuya çatmaqda həvəsləndiriblər. Onların üzərimdə böyük əməyi var. Qar-boran bilməmişik, həmişə də məşqlərimə getmişəm. Atam da bizimlə birlikdə bu əziyyəti çəkib. Elə olurdu ki, məşqlərimiz, oyunlarımız Mərdəkanda olurdu. Atam da bizimlə Mərdəkana gedirdi. Çox əziyyət çəkmişik. Bu yerlərə gələnə qədər böyük əziyyətlərdən, keşməkeşli yollardan keçmişik. Futbolda uğur qazanmaq üçün müəyyən şeyləri qurban verirsən. Bəzən məşqlər, oyunlar ailəvi tədbirlərlə, hansısa xüsusi günlərlə üst-üstə düşür. Sən isə ondan kənarda qalırsan. Mən də həmişə seçimimi futboldan yana etmişəm.

İLKİN SULTANLI



Yazı Azərbaycan Respublikasının Medianın İnkişafı Agentliyinin maliyyə dəstəyi ilə, “Uşaq və gənclərin fiziki və mənəvi inkişafı” istiqaməti üzrə hazırlanıb.