“Uşaq və gənclərin fiziki və mənəvi inkişafı” istiqaməti üzrə layihə çərçivəsində yazılarımız davam edir.

Müsahibləri seçərkən çox vacib bir məqama diqqət edirik. Çalışırıq ki, onların həm karyerası uşaq və gənclərə nümunə olsun, həm də dediklərindən auditoriyamız nəsə nəticə çıxara, öyrənə bilsin. Milli komandamızın və “Neftçi”nin müdafiəçisi Azər Salahlı məhz belə insanlardandı. Salahlı gənc futbolçu kimi təkcə meydanda yox, ordan kənarda da diqqəti üzərinə çəkməyi bacarır. Qısa müddətdə karyerasında ciddi irəliləyiş əldə edən Azər hələ 21 yaşadək futbolçulardan ibarət yığmada oynayarkən istedadını ortaya qoymağı bacarmışdı. Təsadüf deyil ki, Yaşar Vahabzadənin rəhbərlik etdiyi yığma Bakıda keçirilən İslan Həmrəyliyi Oyunlarının qalibi olarkən da Salahlı bu komandanın üzvlərindən idi. Onunla müsahibəyə ənənəvi sualla körpü saldıq.

- Azər bəy, ilk sualımız futbola gəlişinizlə bağlıdı. Futbol oynamağa necə başladız? Futbol məşqlərinə yollanmağınızda istedadınızı görən kiminsə rolu oldu, yoxsa qərarı özünüz verdiz?
- Hələ lap uşaq yaşlarımdan futbola böyük marağım var idi. İstəyirdim ki, hər imkanda futbol oynayım. Qonşu uşaqlarla məhlədə top qovurduq, yorulmadan futbol oynayırdıq. Belə deyim, futbola gəlişim elə məhlədən başlayıb. Hamımıza yaxşı tanış olan İman Həsənov da qonşumuz idi. İndi “Turan Tovuz”da köməkçi-məşqçi kimi çalışır. Mənim oyunumu gördü və təkid etdi ki, hansısa peşəkar kluba məşqlərə gedim. İman müəllim deyirdi ki, klubda mənimlə daha yaxşı məşğul olacaqlar və inkişaf etməyə başlayacam. Bir növ istedadımı hiss etmişdi. 2004-cü ildə, yəni 10 yaşım olarkən İman Həsənov məni o vaxtkı “Şəfa” stadionunda yerləşən “İnter” klubunun uşaq komandasına yönəltdi. İlk məşqçim də Roman Cəfərov oldu. İlk məşqimizi də çox yaxşı xatırlayıram. İndiyə kimi yadımdadı, məşqdən əvvəlki gecə səhərə qədər yata bilməmişdim. Gözlərimə yuxu getmirdi. Xeyli həyəcanlıydım. Özümü ilk dəfə peşəkar klubda, peşəkar məşqçinin rəhbərliyi altında məşq etməyə hazırlayırdım.

- Qısa müddətdə həm millidə, həm də “Neftçi”də böyük inkişaf yolu keçdiz və əsas heyət üzvünə çevrildiz. Bu uğurun sirrini nədə görürsüz?
- Həyatda hər uğurun arxasında böyük zəhmət durur. Bəli, mən çox çalımağımın, çəkdiyim zəhmətin müqabilində qısa zaman kəsiyində müəyyən inkişaf yolu keçdim. Amma bunun üçün öz üzərimdə xeyli çalışmışam, həmişə məşqçilərin tapşırıqlarını bacardığım qədər yüksək səviyyədə yerinə yetirməyi hədəfləmişəm. Çalışqanlıq məndə uşaqlıqdan gələn xüsusiyyətdi. Həmişə istəmişəm ki, mənə tapşırılan işi görüm, çalışqan olum. Düşünmüşəm ki, nə zamansa çəkdiyim əziyyətin bəhrəsini görəcəm. Özü də futbolu çox sevmişəm, buna görə də daha yaxşı oynamaq əsas arzum olub. Futbolçu həyatı belədi, sən üzərinə düşəni edib, çalışmalı məşq etməlisən. Bunun da qarşılığında bir gün heç gözləmədiyin halda yaxşı bir təklif alırsan, daha güclü klubda oynamaq fürsəti qazanırsan. Həyatda müəyyən bir yol keçdikdən sonra dönüb arxaya baxırsan və başa düşürsən ki, heç bir uğur təsadüfi deyil.

- Uşaq yaşlarından müəyyənləşdirdiyiniz hədəf varmı? Hansısa klubda oynamaq və ya hansısa mükafatı qazanmaq kimi bir arzunuz olubmu?
- Əlbəttə, hər bir uşaq kimi mənim də ürəyimdə çatmaq istədiyim arzular olub. Bu arzuların da əksəriyyəti Avropa klublarında oynamaqla bağlıdı. 5-6 yaşlarımdan “Real” azarkeşi olmuşam, arzulamışam ki, nə vaxtsa “Real”ın formasını geyim. Bugünkü nailiyyətlərimi də yaxşı saya bilərəm. Azərbaycanın əsas millisinin üzvüyəm. Eləcə də ölkə futbolunun bayraqdarı “Neftçi”də çıxış edirəm, “xalq komandası”nın şərəfini qoruyuram. Bundan sonra da çalışacam ki, geydiyim formaya layiq olum, mənə göstərilən etimadı doğruldum. Həm milli komandada, həm də “Neftçi”də mükafatlar qazanmaq, azarkeşlərimizi sevindirmək istəyirəm.



- Futbol və təhsil. Bu barədə nə düşünürsüz? Futbol oynamaq təhsil almağa mane olurmu?
- Çox aktual bir məsələyə toxunduz. Həqiqətən də futbolla təhsili bir araya sığışdırmaq, hər ikisini eyni anda davam etdirmək çox çətindi. Bunu bacaran adamlara böyük bir alqış düşür. Arxaya dönüb baxanda görürük ki, mən 9-cu sinifə qədər bütün dərslərimi yaxşı oxumuşam. Amma 9-cu sinifdən sonra futbolçu həyatımda yeni bir dönəm başladı. Aşağı yaş qruplarında çıxış edən milli komandalara çağrılmağa başladım. Bundan sonra da ölkə xaricində müntəzəm təlim-məşq toplanışları olurdu. Ora gedəndə istər-istəməz məktəbdən uzaq düşürdüm. Bu da öz növbəsində təhsil almağıma mane törətməyə başladı. Məcbur oldum ki, təhsili bir kənara qoyum və bütün diqqətimi futbola yönəldim. Başqa cür emək mümkün deyildi. Ona görə də məni özünə bağlayan futbolu seçməli oldum. Amma indinin özündə də boş vaxt tapan kimi oxumağa, öyrənməyə çalışıram.

- Futbolçu olmağı arzulayanlara və onların valideynlərinə nə demək istərdiz?
- Ən əvvəl bu yeni ildə hər kəsə can sağlığı, bol-bol uğur arzulayıram. Bu işdə valideynlərin üzərinə böyük məsuliyyət düşür. Valideynlər bu uzun və çətin yolda övladlarıyla birlikdə addımlamalı, zəhmətə birgə qatlaşmalıdı. Onlar bununla da övladlarını dəstəkləmiş olacaqlar. Bu dəstək də uşağın gələcək inkişafında xeyli vacibdi. Qarşılıqlı inam, dəstək olan yerdə isə məqsədə çatmaq, uğur qazanmaq mümkündü.

İLKİN SULTANLI




Yazı Azərbaycan Respublikasının Medianın İnkişafı Agentliyinin maliyyə dəstəyi ilə, “Uşaq və gənclərin fiziki və mənəvi inkişafı” istiqaməti üzrə hazırlanıb.