“Uşaq və gənclərin fiziki və mənəvi inkişafı” istiqaməti üzrə layihə çərçivəsində yazılarımız davam edir.

Qərb bölgəsi, o cümlədən də Tovuz Azərbaycan futbolunda xüsusi yer tutur. Bu rayon daim istedadlı yetirmələri ilə fərqlənib, Tovuzda yetişən futbolçular müxtəlif klublarımızın şərəfini qoruyub. Onlardan da biri Abbas Ağazadədi. 24 yaşlı futbolçu hazırda “Şamaxı”nın heyətində çıxış edir. O “Şamaxın”ın ki, yarandığı gündən strategiyası yerli futbolçulara üstünlük vermək üzərində qurulub. Bir çox azərbaycanlı futbolçu “Şamaxı”nın heyətində elita həyəcanını hiss edib, premyer-liqada çıxış etməyin nə olduğunu öyrəniblər. Ötən mövsüm heç də pis çıxış etməyən “Şamaxı” sonda elitadakı yerini qoruya bilmədi və hazırda 1-ci liqanın iştirakçıları arasındadı. Məqsəd yenidən premyer-liqaya qayıtmaqdı.

- Abbas, futbola gəlişin necə oldu? İlk müəllimini və klubunu necə xatırlayırsan?
- Mənim futbola gəlişimin maraqlı tarixçəsi var. Yəqin ki, Vurğun Hüseynovu siz də tanıyırsız. Vurğun Hüseynov qapıbir qonşumuz olub. Sağ olsun, məhz onun məsləhəti ilə futbolla məşğul olmağa başladım. Futbola ilk addımlarımı da doğma rayonumuzda, təxminən 10 yaşımda atmağa başlamışam. Rəhmətlik Hikmət müəllim və Tural müəllim həmin o addımlarımı atmağa başlayanda mənə müəllimlik ediblər. Yusif müəllim də həmin vaxt Tovuzda uşaqlara futbolun sirlərini öyrədirdi. Onlardan öyrəndiklərim də bu gün mənə kömək edir. Hər bir tovuzlu uşaq kimi mən də arzulamışam ki, böyüyəndə “Turan Tovuz”un formasını geyim, bu arzuma da çatmışam.

- Karyeranın sonrakı axarı necə oldu? “Şamaxı”ya gəlişin necə alındı?
- Ötən il “Turan Tovuz”un heyətində premyer-liqada çıxış edirdim. Sonradan tale elə gətirdi ki, komandayla yollarımız ayrıldı. Bir çox klublardan təklif almışdım. Amma bu təkliflərin arasında ən idealı “Şamaxı”dan gəlmişdi. Mən də bu təklifi dəyərləndirdim. Komandada hər cür şərait var. Ötən il də premyer-liqada oynayıb, buna görə də “Şamaxı” səviyyəli komandadı. Fikirləşdim ki, bu komandayla birlikdə mən də inkişaf edə, “artıra” bilərəm. Burda oynamaq şansım da daha çox olacaqdı. Seçimimi “Şamaxı”dan yana etmişəm. Buna görə də heç peşman deyiləm. İnanıram ki, bu seçimim həm mənə, həm də “Şamaxı”ya faydalı olacaq.

- “Şamaxı” 1-ci liqada çıxış edir. Liqanın səviyyəsi səni qane edirmi? Qarşınızda hansı hədəflər dayanır?
- Burda çıxış etdiyimə görə demirəm, səmimi sözümdü. “Şamaxı”nın səviyyəsi həqiqətən də yüksəkdi. Şəraitimiz elita klublarında olduğu kimidi. Həm məşq etmək, həm də oynamaq üçün bütün imkanlar var. Heyətimiz də pis deyil. Demək olar ki, 1-ci liqada ən yaxşı heyət bizdədi. Liqanın oyunları da öz axarı ilə davam edir. Düzdü, hələ ki tam istədiyimi mövqedə deyilik. Amma özümə də, komanda yoldaşlarıma da inanıram. Məşqçilər korpusu da qarşıya qoyulan məqsədə çatmaq üçün bizə normal hazırlıq keçir. Əminəm ki, tezliklə istəyimizə nail olacağıq, layiq olduğumuz pilləyə yüksələcəyik.



- Özünü premyer-liqada oynamağa hazır sayırsanmı? Səncə, elita ilə 1-ci liqa arasında səviyyə fərqi böyükdümü?
- Əlbəttə, özümü premyer-liqada oynamağa hazır sayıram. Bəlkə fikrim bir az təvazökarlıqdan uzaq görünəcək. Amma mən premyer-liqada oynamağa layiqəm. Ötən mövsüm “Turan Tovuz”un heyətində elitada çıxış etmişəm. “Sabah”la da premyer-liqada oynamışam. Amma həm həyatda hər şey həmişə istədiyimiz kimi olmur, həm də futbolun öz qanunları var. Bəzən heç də layiq olduğunu asanlıqla ala bilmirsən. Burda bəxt amili də rol oynayır. Ötən futbol mövsümü mənim üçün normal başlamışdı. Lakin ilk 11 turun oyunlarından sonra çempionat qarşılaşmalarında meydana çıxmadım. Düzdü, oyun təcrübəmi itirməmək üçün meydana çıxırdım, amma əvəzedici komandanın heyətində divizion qarşılaşmalarında iştirak edirdim. Bəlli məsələdi ki, bu iki çempionat arasında səviyyə fərqi var. Bu gün də özümü elitada oynamağa hazır sayıram. Səviyyə fərqi olsa da, mənim üçün premyer-liqada oynamaq elə də çətin olmaz. Çempionat özü də o qədər də çətin deyil.

- Futbolla məşğul olarkən hansı çətinliklərlə qarşılaşmısan? Futbol uğrunda nələrisə qurban vermisənmi, nədənsə imtina etmisənmi?
- Mən uşaq vaxtından evdən uzaq düşmüşəm. Futbol məni ailədən uzaq salıb. Mənim üçün də ən böyük çətinlik bu olub. Digər çətinliklər isə zədələrlə bağlıdı. Ağrı zədələr məni həm geri salıb, həm də böyük çətinlik yaradıb. Başqa elə bir çətinlik olmayıb. Uşaq vaxtından “Qəbələ” Futbol Akademiyasında olmuşam. İndi də “Şamaxı”dayam. Bu baxımdan ailədən uzaq olmağımı çətinlik kimi qeyd edə bilərəm. Bir məqamı da qeyd edim. Məsələnin psixoloji tərəfi də var. Məğlub olanda üzərində təzyiq hiss edirsən, bu da psixoloji çətinlik yaradır. Xüsusən də rayon komandalarında bununla daha çox üzləşirsən. “Turan Tovuz”da oynayarkən uduzanda psixoloji baxımdan gərginlik yaşayırsan. Tovuzda məğlubiyyəti asanlıqla qəbul etmirlər.

- Son sualım təhsillə bağlıdı. Futbol təhsil almağa mane olurmu?
- Xeyr, futbol təhsil almağa mane olmur. Heç bir problem yaranmır. Düzdü, mən ali təhsil almamışam, amma ali təhsil alanlar da var. Sadəcə, bu işdə komanda kömək göstərməlidi. Çünki həm oxumaq, həm də futbol oynamaq bəzən çətinliklər yaradır. Azərbaycanda bu daha çətindi. Rayon komandasında oynayırsansa, hər gün Bakıya gəlib-getməyin çətinlik yarada bilər. Mənim fikrimcə, futbolla təhsili bir arada yürütmək bu baxımdan çətindi.

İLKİN SULTANLI




Yazı Azərbaycan Respublikasının Medianın İnkişafı Agentliyinin maliyyə dəstəyi ilə, “Uşaq və gənclərin fiziki və mənəvi inkişafı” istiqaməti üzrə hazırlanıb.