“Komandamızda hər şey qaydasındadı və qarşıdakı oyuna hazırlaşırıq. Hər iki komanda üçün də çətin oyun olacağını düşünürəm. “Fənərbaxça” bu mövsüm etdiyi önəmli transferlərlə İsmayıl Kartalın rəhbərliyi altında mövsümə əla başlayıb. Həm avrokuboklarda, həm də superliqada uduzmayıblar. Bu da onların gücünü göstərir. Ordan yaxşı nəticə ilə dönmək üçün əlimizdən gələni edəcəyik. Bu klubun başında qalmaqda və Hataydakı insanlar üçün ümid olmaqda davam edəcəm. Qazanılan xallar, qələbələr, təbii ki, önəmlidi. Amma əsas önəmli olan Hataydakı insanları əvvəlki həyata mümkün qədər tez qaytarmaqdı. Ona görə də bu problemi daim gündəmdə saxlamalıyıq. Bu baxımdan çiyinlərimdə ciddi missiya var. Çadırlarda, konteynerlərdə yaşayan insanlar “Hatayspor”un oyunu ilə az da olsa, sevinc tapırlar. Problemlərini 90 dəqiqəliyə unudurlar. Getdiyimiz hər şəhərdə çox gözəl qarşılanırıq. Hər kəs bizə dəstək verir. Son vaxtlar insanlarımız bir-birindən çox ayrılmışdı. Amma gördüklərimdən sonra futbolun birləşdirici gücünə çox inanmağa başladım. İşlər yaxşı getsə, bundan sonrakı mövsümlərdə də, hətta bəlkə ömrümün axırına qədər də burda qala bilərəm. Mənim dərdim karyera qurmaq, filan komandada işləməyə can atmaq deyil. Siyasətə daxil olmaq planım yoxdu. Mənim işim futboldu, yaşıl meydandı və ağ xətlərdi. Futbolun içində olmaq məni xoşbəxt edir və başqa sahəyə keçmək barədə düşünmürəm. Siyasət böyüklərimizin işidi. “Bəlkə də sabah fikrimi dəyişdim” demirəm. “Heç vaxt siyasətin içində yer almaram” deyirəm. Təbii ki, ölkəm üçün nə lazımdısa, böyük məmnuniyyətlə edərəm. Amma siyasət bizim işimiz deyil. O tərəf o işi bilənlərin işidi”.

“Təbii ki, zəlzələdən sonra zəng vuranlardan biri də Səbri idi. Mən zatən onunla tez-tez görüşürəm. Lisenziya alarkən kursda da birlikdə idik. Aramızda heç bir problem yoxdu. Meydanda qələbə istəyindən irəli gələn bəzi anlaşılmazlıqlar olub. Amma niyyətimiz heç vaxt pis olmayıb. Səbri mənim dostumdu”.