“Oyuna stadiondan baxırdım. Qol olanda bilmədim ki, Bəhlul vurub. “Qarabağ” qol vurdu deyə qucaqlaşdıq, sevindik. Soruşdum ki, qolu kim vurub, dedilər ki, Bəhlul. Oyundan əvvəl əlaqə saxlamırdıq. Onlarda məşq ciddi olur, özüm də narahat etmək istəmirdim. Amma sonra özü mənə dedi ki, hiss edirdim ki, qol vuracam. Mən də “Qarabağ”ın qələbə qazanması ilə bərabər Bəhlulun qol vurmasını istəyirdim. Oyunun taleyini həll edəcək qol vuracağına inanırdım. Bəhlul qol vurandan sonra bizim sektora tərəf qaçdı, amma məni tapa bilmədi (gülür). Oturduğum yerdə əvvəlcə bilmirdilər Bəhlulun atasıyam. Biləndən sonra məni qucaqladılar, şəkil çəkdirdilər. İnanırsız, oyun qalmışdı bir qıraqda, hamı mənim ətrafımda idi (gülür). Bakıdan rayona çatana qədər yolboyu telefonum susmayıb. Penalti epizoduna gəlincə, məncə, doğru qərar idi. Birbaşa futbolçunu qoldan məhrum etmişdi. VAR da işləmirdi. Gözləyirdim ki, bəlkə VAR müdaxilə edər, amma VAR yox idi. Əsas odu ki, qələbə qazandıq, üzümüz güldü”.