Beləliklə, ölkə kubokunun yarımfinalını geridə qoyduq. “Araz-Naxçıvan”ı qəbul edən “Qarabağ” finala adını yazdırdısa, “Sabah” – “Neftçi” cütünün qalibi Masazır təmsilçisi oldu. Bu o deməkdi ki, proqnozlar doğruldu, daha doğrusu, favorit komandalar statusuna layiq çıxışla yadda qaldı.

Yenə də bəzi məqamları xatırlatmaqda, mühüm detallara bir daha toxunmaqda fayda var.

Bilindiyi kimi, ağdamlılar “qırmızı-ağlar”ın meydanından 0:1 hesablı məğlubiyyətlə ayrıldığından Elmar Baxşıyevin komandası finalçı adına namizədlər siyahısından erkən silinməmişdi. Hətta bu komandanın cavab oyununda üstünlüyü qoruyacağını düşünənlər də var idi.

Bəs nə baş verdi? Təbii ki, bu sual ətrafında baş sındıran xeyli azarkeş ola bilər. Lakin bu barədə danışarkən çox vaxt itirməyə dəyməz. Bəli, Muxtar Respublika təmsilçisi ilk qolun vurulduğu ana, yəni 65-ci dəqiqədə qədər hər baxımdan yaxşı oyun sərgilədi. Həm hücum, həm də müdafiə xəttində tutarlı çıxış etməkdən çəkinməyən qonaqlar bəlkə də yalnız bir qolla matçın taleyini öz xeyrinə dəyişə bilərdi. Lakin Qurban Qurbanovun start heyətində yer verdiyi və sonradan meydana buraxdığı futbolçular özünü yaxşı tərəfdən göstərdi.

Ümumiyyətlə, “Qarabağ”ın baş məşqçisinin ilk “11-lik”də şans verdiyi oyunçuların adı mənzərəni ətraflı izah edir. Görünür, Baxşıyevin hələ inkişaf etdirməkdə olduğu komandası “Qarabağ”ın finala uzanan yoluna daş qoymaq iqtidarında deyil. Ağdamlılar isə cəmi 12 dəqiqə ərzində vurduğu üç qolla nə premyer-liqada, nə də ölkə kubokunda rəqib tanımadığını, xüsusilə rəqibin ilk oyunda qazandığı üstünlüyün bir çox hallarda formal olduğunu sübut etdi.

Təbii ki, “Araz-Naxçıvan”a yuxarıdan aşağı baxmaq haqqımız yoxdu. Onsuz da “qırmızı-ağlar” 1/4 finalda “Zirə” ilə oyunlarda müəyyən səviyyəyə çatdığını ortaya qoymuşdu. İş ondadı ki, “qartallar”ı mübarizədən kənarlaşdırmaq “Qarabağ”a “diş göstərmək” həddinə çatmaq deyil. Bunun üçün fors-major hal lazım idi ki, naxçıvanlıların bəxti gətirmədi. Elə “Neftçi”nin də. Bəli, “ağ-qaralar” mövsüm ərzində bəzi hallarda “Sabah”dan daha üstün görünüb. Lakin komanda qeyri-sabitlikdən yaxa qurtara bilmir ki, bilmir.

Etiraf edək ki, Samir Abasovun komandası Masazırda ilk yarıda göstərdiyi oyunda evdə ortaya qoysaydı, indi “Neftçi” haqda başqa cür danışardıq. Sadəcə, bakılılar ötən mövsüm olduğu kimi, bu dəfə də əsas işi son ana saxladı və yenə eyni aqibətlə üzləşdi. Bəs “ağ-qaralar” finala yüksəlsəydi, “köhlən atlar”ın öhdəsindən gəlməkdə çox ciddi problemlərlə üzləşməyəcəkdi? Şübhəsiz! Bəli, bəlkə də xeyirlisi bu idi. Lakin belə düşüncəni əsla stajlı “Neftçi” azarkeşlərinə yaraşdırmaq olmur. Yumşaq dildə desək, “ağ-qaralar” bu “futbol ili”ndə də avrokuboklara nə yollanmağa hazır idi, nə də qadir.

Bəli, varlıq içində yoxluq yaşayan komandanın durumu üzücü görünür. Və Samir Abasov real vəziyyəti “qədər” kimi qiymətləndirməyə davam etdikcə, xaosdan qurtulmaq mümkün olmayacaq. “Sabah” isə istənilən halda futbolçularına təşəkkür etməlidi. Başda Stas Pokatilov və Cesse Sekidika olmaqla! Masazır təmsilçisi məhz oyunçularının keyfiyyəti və fərdi ustalığı sayəsində mərhələ adladı. Heç kim tarixdə ilk dəfə qazanılan uğurun memarının məhz Vasili Berezutski olduğunu isbat edə bilməz!

Beləliklə, avrokuboklara 4 vəsiqəyə 5 iddiaçı qaldı. “Qarabağ” və “Zirə” ilə bağlı məsələ aydındı, “Araz-Naxçıvan”, “Turan Tovuz” və “Sabah”dan biri sıradan çıxmalıdı.

KƏNAN BAHADIR