“Mənə tez-tez uşaqlarımla bağlı sual verirlər. Şükür Allaha dörd uşağım var, beşinci də olacaq. Ancaq vəziyyət elədi ki, məndən uşaqlarımı əzizləyib-əzizləmədiyimi soruşanda “bəli” deyirəm. Lazım gələndə sərtlik də göstərirəm. Uşaqlıq emosiyalarını onlar ömürboyu xatırlayacaq – ata səni necə sevindirdi və ya hansısa kiçik arzunu gerçəkləşdirdi. Uşağa elementar vasitə “samokat” alıram. Nənəsi dərhal deyir ki, bu təhlükəlidi. Amma yox, mən onu öyrədirəm. Dərhal proqram yüklədim, maksimal sürət kimi 10 km/saat qoydum, dəbilqə, dizlik, bir sözlə, müdafiə üçün hər şey. Uşağa ağaca dırmaşmağı öyrətmək lazımdı, daha ona bunu qadağan etmək yox. Valideynlərin vəzifəsi odu ki, uşaqlarımız bizsiz, yardımımız olmadan, sərbəst şəkildə yaşamağı öyrənsinlər. Bax, tərbiyədə vəzifəmiz bu olmalıdı”.