“Hesabın böyük olmasına təəssüfləndim. Çox istərdik ki, “Zirə” qalib gəlsin və mərhələni biz keçək. Məğlubiyyətin ən başlıca səbəblərindən biri “Omoniya”nın daha yaxşı vəziyyətdə olması idi. Komandanın heyəti güclü və daha genişdi. “Qartallar”ın zədəliləri də olduğuna görə əsas heyətlə meydana çıxa bilməmişdi.

Hamı bilir ki, Kipr ermənipərəstdi və bu təzyiqə “Zirə”nin futbolçuları tab gətirə bilmədi. Onların azarkeşlərinin həyəcanına düşdülərmi, yoxsa necə - oyun heç alınmadı. Baş məşqçinin də həyəcanının olmaması mümkün deyildi. Amma meydanda olan futbolçulardı, ən əsası onlarda olmamalıydı. Daha rahat və daha sərbəst oynamaq lazım idi. Düşünürəm ki, oyunçularda həyəcan, narahatlıq çox idi. “Omoniya” illərdi Avropada çıxış edir, zəngin təcrübəsi var. Ona görə “Zirə” ilə aradakı fərq yerdən göyə qədərdi. Amma mən “Neftçi”də olanda onlara qarşı oynayıb mərhələ keçən, qrupa düşən də biz olmuşduq. “Qəbələ”də çıxış edəndə onların yaxşı komandasını keçmiş, qruplara düşmüşdük. Sadəcə, bizim heyətimiz geniş, təcrübəlilər çox idi deyə, rahat oynayırdıq.

Hər iki komandada oynadığım zaman məhz bu səbəbdən Kipr komandalarina uduzmamış, rahat oynamışdıq. “Qartallar”ın Avropa təcrübəsi isə azdı, bəlkə aralarından 4-5 nəfər belə beynəlxalq yarışlarda olub, ya yox. Həmçinin o vaxtkı “Neftçi”nin, “Qəbələ”nin futbolçuları bu “Zirə”nin futbolçularından qat-qat keyfiyyətli idi. Maddiyyat da yaxşı idi, “Zirə” isə bu baxımdan geri qalır. Həm də Azərbaycanda futbolçu qıtlığı var. Bunu yerli oyunçuların ogünkü çıxışından görmək olur. Aşağı yaşlarda yetişən futbolçu hədsiz azdı. Əvvəllər isə daha keyfiyyətlilər çıxırdı. Bəlkə indi daha yaxşıları ola bilər, amma bilmirəm nədənsə görünmür. Cavab oyunu haqda nəsə demək üçün gecdi. 6:0-dan sonra... Həm də “Omoniya” hansısa məhlə komandası deyil ki, nəticəni geri çevirmək olsun. Sadəcə, “Zirə” nüfuz, ölkə reytinqi üçün mübarizə aparmalıdı”.