"Oyun yaxşı start götürmüşdü və artıq 5-ci dəqiqədə “Zirə” hesabı açmışdı. Bir var “qırmızı”nı oyun prosesində alasan, bir də var... Sənə qarşı kobudluq olub, hakim görüşü saxlayıb, sənin xeyrinə cərimə zərbəsi verir, ancaq sən əsəblərinə hakim ola bilmirsən. Salifu həddən artıq böyük səhv etdi. Onun səhvindən sonra isə oyunun axarı dəyişdi. Məşqçinin əvəzetmələrinə, taktiki dəyişikliklərinə bir söz deyə bilmərəm. Çünki, o, öz futbolçularını yaxşı tanıyır. Ancaq deyərdim ki, ən zəif cəhətimiz hava topları uğrunda mübarizə aparmaqdı. Yaddan çıxarmayaq ki, rəqibin vurduğu qolların hər ikisi hava mübarizələri zamanı baş verdi. “Şerif”in ikinci qolunda qapıçı çıxışda səhvə yol verdi. O, qolkiperin topu idi. Həmin vaxt onun mövqe seçimi səhv oldu. Ancaq hər halda, “Şerif” bizdən üstün deyildi. 5-6 il əvvəl tanıdığım “Şerif”lə bu “Şerif”in arasında yerdən göyə qədər fərq var. İndiki Tiraspol təmsilçisi əvvəlki kimi güclü deyil. “Zirə” səfərdə çox ağıllı oynadı. Daha doğrusu, öz oyun tərzini sərgilədi və evə 1:0 üstünlüklə gəldi. Burda da “qırmızı”ya qədər yaxşı oyun keçirdi və 1:0 da irəlidə idi. Həmin vaxta qədər rəqibin elə də real qol vəziyyəti yox idi. Yəni qırmızı vərəqə olmasaydı, düşünürəm ki, “Zirə” qalib gələcəkdi. Ancaq bu vərəqə matçın axarını pozdu. Bir də fuitbolçularda belə bir psixoloji durum yarandı ki, top buraxmasınlar. Ona görə də əvəzetmələrdən sonra 5 müdafiəçiylə mübarizə apardılar. Ancaq onu deyim ki, Avropada oynamaq üçün hər şeyə hazır olmalısan. Meydana sonradan çıxan oyunçulara gəlincə, onların düşüncəsi, sadəcə, top buraxmamaq idi. Məncə, futbolçularımız ənənəvi oyun tərzini nümayiş etdirməliydi. Bir neçə qol imkanı da oldu. Əfsuslar olsun ki, yararlana bilmədik. Bir var öz oyununu oynamaq, bir də var top buraxmamaq. Ancaq qol da buraxdılar və nəticədə penaltilərə gedib çıxdılar. Bu da bir təcrübədi. Hər bir məşqçi üçün belə hallar olur. “Qartallar” hər iki oyunun axarına görə “Şerif”dən üstün idi. Lakin qırmızı vərəqə vəziyyəti dəyişdi. Bizim çempinatda nadir hallarda qırmızı vərəqə olur. Ancaq bura Avropadı və bunu nəzərə almaq lazımdı. Oyunçunu da qınamıram. O, həmin məqamda özünü itirdi. Ola bilər ki, biixtiyar etdi. İnanmıram ki, bilərəkdən rəqibin üzünə vursun. Lakin futbolçu düşünməliydi ki, harda və kimlə oynayır. Bəlkə də yerli, gənc oyunçu olsaydı, anlaşılardı. Adətən, əcnəbi futbolçular hər şeyə fikir verirlər. Bunu Sumanın psixoloji durumuna bağılayıram. Ancaq komanda sona qədər döyüşdü. 40 dəqiqəni çıxmaq şərtiylə bütün oyunu 10 nəfərlə mübarizə apardılar. İnşallah, Konfrans Liqasında yaxşı çıxış edərlər”.