“Xanımım da bu haqda məndən çox soruşur. 37 yaşım var, bəlkə də daha az risk etməli və Olimpiya Oyunlarına hazırlaşmalıydım. Ancaq hələ də oynaya bildiyim məqamda heç bir “Böyük dəbilqə” turnirini buraxmaq istəmirəm. Bunu nəyisə əldən vermək qorxusu ilə bağlamazdım. Sadəcə, qarşısıalınmaz oynamaq, yarışmaq həvəsim var. “Uimbldon” uşaqlıqdan bəri arzuladığım turnirdi. Mən həmişə burda iştirak etməyi arzulamışam. Turniri buraxmağı ağlımdan belə keçirmirəm”.

“Ümumiyətlə, Londona gəlib-gəlməməklə bağlı şübhələrim var idi. Oxşar vəziyyətləri yaşayan bəzi idmançılarla, məsələn, Teylor Fritslə uzun-uzadı söhbət etdim. O da təxminən üç il əvvəl mən yaşadığımı yaşayıb. Deyəsən, Teylor da “Rolan Qarros”da zədələnmişdi. Zədədən 21 gün sonra “Uimbldon”da birinci dövrənin oyununa çıxıb. Sten Vavrinka, xizəkçi Lindsi Vonn ilə də danışmışam – hər biri təcrübəsini mənlə bölüşüb. Bütün bu söhbətlər mənə inam və nikbinlik aşıladı. Bərpa yaxşı gedibsə, dizim də müalicəyə yaxşı reaksiya veribsə, iştirakla bağlı problem yoxdu”.