“Məşqlərdə görürdüm ki, komandanın səviyyəsi yetərli deyil. Bu səviyyə nəinki “Real”a, hətta “Brentford”a qarşı oyunda da qalib gəlmək üçün kifayət etmirdi. İlk gündən anladım ki, “Çelsi”də komanda ruhu və birlik yoxdu. Məşqlərdə oyunçuları ruhlandırmağa çalışırdım. Faktiki “Real”a uduzb Çempionlar Liqasında mübarizəni dayandırandan sonra “Çelsi” üçün mövsüm başa çatdı. Mövsümün qalan hissəsində nə üçün oynadığımız bəlli deyildi. Heç bir hədəf qalmamışdı. “Çelsi” kimi bir kollektiv üçün bu, normal durum deyildi. Bəzi oyunçular artıq öz gələcəklərini və növbəti mövsümü düşünürdülər. 6-7 ay meydana çıxmayan oyunçu olsam və mövsümün sonunda ayrılacağımı bilsəm, çox güman, mən də oynamaq üçün özümdə motivasiya tapmazdım. Əlimdə bu oyunçuları ruhlandırmaq üçün sehirli dəyənək yox idi. Rəhbərliyə ilk növbədə Deklan Raysı almağı məsləhət gördüm. Düşünürdüm ki, o, qarşıdakı 10 il üçün “Çelsi”nin kapitanı olmağa ən ideal namizəddi. Amma istənilən halda bu transfer baş tutmadı. “Çelsi”yə qayıtdığıma görə peşman deyiləm. İnsanlar məni 6-7 həftəlik işimə görə tənqid etmək istəyirsə, problem yoxdu. İstədikləri qədər tənqid edə bilərlər. Düzdü, bu, məşqçilik karyeramda heç də ən yaxşı təcrübələrdən biri deyildi. Amma mən bu təcrübəni yaşadım və bundan nəticə çıxardım”.