Yeni mövsümdən premyer-liqada çıxış edəcək “İmişli”nin İdarə Heyətinin sədri Aqşin Mürsəlovun müsahibəsini oxuyuram.

Portuqaliyalı mütəxəssislə danışıq apardıqlarını, komandanı əcnəbi çalışdırıcıya tapşırmaq fikrində olduqlarını gizlətməyib. Sitat:

Bəzən Azərbaycan futbolunda başverənlərə, futbolumuzu idarə edənlərin bu idman növünə olan baxışlarına, işlərinə yanaşmasına çox təəccüblənirəm. Onları anlamağa çətinlik çəkirəm.

“İmişli” rəhbərliyinin baş məşqçi postuna gətirməyi arzuladığı Kriştiano Souzanın son klubu Çexiyanın 3-cü liqa təmsilçisi “Znojmo” olub. 3-cü liqa klubunda çalışan, fövqaladə hansısa istedada, uğura malik olmayan birinin, çox güman, qaşına-gözünə aşiq olublar. Başqa nə ola bilər?! Bu adam hansı istedadına görə “İmişli” rəhbərliyinin diqqətini cəlb edib? Azərbaycan premyer-liqasına bu il vəsiqə qazanan bir klubun görəcəyi iş çoxdu. İnfrastrukturu qaydaya salmaq lazımdı. “İmişli”nin ev oyunlarını doğma meydanda keçirmək üçün normal stadionu yoxdu. Növbəti mövsüm komandanın harda məskunlaşacağı hələ cavabını gözləyən açıq sualdı.

Hamı əlinə dəsmal götürüb, dövlətin premyer-liqa klublarına ayırdığı 3 milyon manatdan 500 min kəsilməsinə görə ağlayır, amma bizim klubların rəhbərləri olan-qalan pulun faydalı işlərə sərf olunmasını yox, əcnəbilərlə birlikdə həzm-rabedən keçirməyin yollarını axtarır.

Yerlilərə bu qədər inamsızlığın səbəbini heç kim bilmir. Tərlan Əhmədov illərdi işsizdi. Halbuki adam harda çalışıbsa, müəyyən uğurlar qazanıb, məhdud imkanlarla böyük işlər görüb. “Neftçi” turnir cədvəlinin son pillələrində idi, Tərlan bəy gəldi və “ağ-qaralar”la avrokuboklara vəsiqə qazandı. “Neftçi” rəhbərliyi neynədi? Adama qazandığı vəsiqənin sevincini doyunca yaşamaq, bu məsuliyyəti sona qədər daşımaq imkanı vermədilər. Mövsüm bitən kimi tələm-tələsik Əhmədovu istefaya göndərdilər. Səbəbini özlərindən başqa heç kim bilmir. Maraqlıdı ki, Tərlan bəy oxşar taleyi “Kəpəz”də də yaşadı. Gəncə təmsilçini çətin məqamda qəbul edən Əhmədov “sarı-göylər”i elitada saxlamağa bacarsa da, “Neftçi”dəki taleyi yenidən yaşadı. Onun başına gətirələnlərdən sonra nə “Neftçi” ağ günə çıxıb, nə də “Kəpəz”. Çünki mayasında halallıq olmayan işdə uğur qazanmaq mümkün deyil.

Həmin ssenari davam edir. Vaqif Cavadov Samir Abasovun qəfil tərk etdiyi “Sumqayıt”ı çətin vəziyyətdə qəbul etdi, pis-yaxşı nəticələr qazandı, mövsümün sonunda komanda 8-ci yeri tutdu. Ona da gələn mövsüm işləməyə imkan vermədilər. Mövsümün gedişində bağlanmış müqavilə də lazımsız kağız parçasına çevrildi. Mən başa düşə bilmirəm ki, 8-ci yeri tutmaqla 6-cı, yaxud 5-ci olmaq arasında nə fərq var? Nə üçün o yerləri tutan məşqçilərin işi uğurlu sayılır, amma Vaqif Cavadovla Azər Bağırov istefaya göndərilir?! Futbolun inkişafı, futbolçu yetişdirmək heç kimin vecinə deyil. Çoxları tez-tez məşqçi və oyunçuları dəyişmək, bundan da qaz vurub, qazan doldurmaq üçün növbəyə durublar. Əks halda belə davranmazdılar.

“İmişli” rəhbərliyi də bunları görüb, özünə o yolu seçib. Halbuki ortada “Qarabağ”la “Zirə”nin nümunəsi var. Hər iki klub sabit inkişaf edir, iki yerli məşqçiyə etimad göstərib, onların arxasında dayanıb. Bunun da faydasını təkcə özləri yox, bütövlükdə Azərbaycan futbolu görür.

Belə çıxır ki, sabitlik heç də hamıya sərf etmir. Çox təəssüf!