“Olimpiada bizim üçün son illərin ən uğursuz yarışı oldu. Şəxsən mən yarışdan əvvəl medal qazanacağımıza çox inanırdım. Amma... Mixail Şereşevski ölkəmizə gəldiyi gündən mənə inamsızlığını aşkar göstərib. Reytinqdə ölkənin 2-ci şahmatçısı olsam da, mənə həmişə ehtiyat şahmatçı gözüylə baxıb və bunu üzümə də dəfələrlə deyib. Bu inamsızlıq mənə psixoloji cəhətdən mənfi təsir göstərdi. O və Yevgeni Tomaşevski bura gələndə reytinqim 2400 civarında idi. 1,5-2 il boyunca həm Şereşevskinin federasiyadakı məşqlərinə getdim, həm də Tomaşevskinin verdiyi debütlərdən istifadə etdim, əvvəlki illərdən daha çox şahmatla məşğul odum. Amma nəticə nə oldu? Reytinqim 2395-dən 2336-ya düşdü. Anladım ki, Şereşevskinin hazırlığı müasir şahmat məşqlərindən çox uzaqdı. Ona görə də son 3 ayda onunla məşğul olmadım. Özüməinamı bərpa etdim və bu müddət ərzində iki yarışda medal qazandım. Onunla məşğul olmadığım üçün mənimlə daha da prinsip aparmağa başladı. Macarıstanda heç mənə salam da vermirdi. Gələk yarışa. İlk 4 turda nəticə 2 qələbə, 2 heç-heçə oldu. 1900 reytinqi olan şahmatçıyla heç-heçə etdim. Sonra 2100 reytinqi olan rəqibimlə görüşdə tam uduzulmuş vəziyyətdə heç-heçə etdim. Hər iki oyunda Tomaşevskiylə aylar öncə baxdığımız variantı oynamışdım və düşünürəm ki, aşağı reytinqli şahmatçılara qarşı düzgün açılış seçimi deyildi. Fikrimcə, elə rəqiblərlə debütlər fərqli olmalıydı. 3 günlük istirahətdən sonra 7-ci turda mənim oynamağıma qərar verdilər. Bilirdim ki, qalib gəlməsəm, yenə oynatmayacaqlar. Qələbə üçün daha riskli və qarışıq vəziyyət alan açılışdan istifadə etdim. Seçdiyim açılışın rəqibin zəif tərəfinə uyğun hesablandığını düşünürəm. Sadəcə, oyunun ortasında bir səhv nəticəsində uduzdum. Bu məğlubiyyətdə psixoloji amillərin də rolu var idi. Son 4 turda heç bir izahat vermədən oynatmadılar. Hətta komandanın Ukrayna ilə bərabərə qaldığı görüşdən sonra da “qalib heyəti dəyişməzlər” dedilər. İtaliya ilə oyundan sonra, demək olar ki, yığmanın medal şansı qalmamışdı. Amma yenə də mən oynamadım. Sırf bir oyunda debüt seçimini özüm etdiyim üçün məni oynatmayıblarsa, bu düzgün deyil. Halbuki onlar heç bir oyundan əvvəl “hansı variant olacaq”, “rəqibin zəif tərəfləri nədi”, “necə oyun üslubu seçilməlidi” deməyiblər. Mən onsuz da öz səhvlərimi bilirdim. Amma buna görə məşqçilər mənimlə prinsip aparmamalıydı. Ən azı Azərbaycanın adına görə oyuna çıxarmalıydılar. Ehtiyac olarsa, Bakıya qayıdandan sonra söhbət aparmalıydılar. Yarış vaxtı mənimlə prinsip aparmaları qeyri-peşəkarlıq idi. Onlar isə Azərbaycan bayrağını ucaltmağı yox, öz prinsiplərini üstün tutdular. Bizim komandanın son illər uğur qazanmasının sirri birlik, mehribanlıq, balans idi. Bu dəyərləri qoruya bilmirsənsə, bir zəhmət kapitan olma! Və bütün bu neqativ hallara görə reytinqdə 6-cı olan komanda Olimpiadada 15-ci yeri tutdu. Burdan Şereşevskini də təbrik edirəm. Gəldiyi gündən məni ehtiyat oyunçu görürdü və sonda arzusuna çatdı. Amma çox sevinməsin. İnşallah, güclü geridönüş edəcəm. Gülnar Məmmədova hələ son sözünü deməyib”.