“Derbinin atmosferi həmişə həm gərgin, həm də maraqlı olur. Biz zatən budəfəki derbidə də gərgin ab-havanın olacağını bilirdik. Əvvəlcədən heç nəyi planlaşdırmamışdım. Oyundan öncə stadionda gəzişərkən qapı arxasındakı “Qalatasaray”lılar məni söyməyə başladı. Mən də onlara tərtəmiz, şərəfli və qürurlu gerbimizi göstərdim. Bu da kifayət etdi. O gündən bu yana hər kəs bu hərəkətimdən danışır. Amma mən heç kimi təhqir etmədim. Əl-qol hərəkətləri etmədim. Ağzımdan da heç bir pis söz çıxmadı. Sadəcə, formanın üzərindəki gerbi göstərdim və bu, hamısına kifayət etdi. Həmin gün bizi dəstəkləməyə gələn fanatlarımıza təşəkkür edirik. Oyunun hər saniyəsində onların səsini eşidirdik. Sanki öz meydanımızda oynayırdıq. Hətta bəzi ev oyunlarından belə daha güclü dəstək verdilər. Onlarla birləşərək xarakter nümayiş etdirdik və bəzilərinin planlarını pozduq. Bu cür dəstəkdən və qələbədən sonra təbii ki, əylənmək onların da haqqı idi. Bəlkə də bir qədər iddialı səslənəcək, amma fikrimcə, bu heyətdə “Fənərbaxça” tarixinin ən güclü xarakterə malik futbolçuları toplaşıb. Təbii ki, böyüklərimiz, məndən öncə burda forma geyənlər bu mövzunu daha yaxşı dəyərləndirə bilərlər. Amma həqiqətən də burda inanılmaz bir futbolçu qrupu toplaşıb. Mövsümün əvvəlindən bu günə qədər bütün yaşadıqlarımıza baxmayaraq, daim birlikdə olan, bir-birinə dəstək verən oyunçu qrupu var. Bu qrupun arasında heç bir futbolçu bir gün də olsun sıxıntı yaşamadı. Xüsusilə əcnəbi futbolçuların “Fənərbaxça”ya bu qədər bağlanması, kluba bu qədər can yandırması məni qürurlandırır. Hər şeyin, bütün başverənlərin fərqindədilər. Camiəyə yerli oyunçular qədər sahib çıxırlar. Elə meydanda da bunu hiss etmək mümkündü. Mövsümboyu kim oynamırdısa, onun boşluğu çox uğurla dolduruldu. Hər çətinliyə reaksiya verməyi bacaran bir oyunçu qrupuna çevrildik. Yəni artıq kimin oynamasının, kimin oynamamasının elə bir fərqi yoxdu. Hər kəs meydana çıxıb əlindən gələni edir. “Qalatasaray”la səfər matçında da qürurumuz üçün mübarizə apardıq”.