Futbol üzrə ölkə çempionatının 1-ci liqası turnir cədvəli baxımından problemsiz görünür.

Çempionluğa iddialı komandalar arasında xal fərqinin az olması, demək olar ki, hər oyunda bir neçə qolun qeydə alınması, bəzən favoritlərin uduzması və s. kimi hallarla rastlaşırıq. Belədə düşünürük ki, rəqabətli, gərgin və baxımlı çempionatımız var. Əlbəttə, müəyyən mənada belədi. Amma “hər gözəlin bir eybi var” məsəli burda da özünü göstərir. Belə ki, mövsüm irəlilədikcə bir çox problemlə qarşılaşırıq. Klubların maliyyə dayaqlarının möhkəm olmaması, infrastruktur çatışmazlıqları bir yana, indi də danışılmış oyunlar söhbəti tez-tez gündəmə gəlir. Düzdü, həftələrlə aparılan araşdırmalar bəhrə verir, zaman-zaman günahkarlar cəzasını alır, amma nədənsə heç nəticə çıxarmayan, 1-ci liqanı “boz sona” sayıb hər cür əmələ yol verən futbolçular və klublar da var. Belələrinin önündə “İrəvan” qarşılaşıb.

Mövsümün əvvəlində yola böyük iddia ilə çıxan Qərbi Azərbaycan təmsilçisi artıq futbol ictimaiyyətini bezdirib. Elbrus Məmmədovun tərk etdiyi komandanı indi Nazim Süleymanov çalışdırır. Rusiya çempionu olan yeganə azərbaycanlı faktiki illərlə qazandığı nüfuzu xərcləməklə məşğuldu. Əslində belə məşhur futbol adamı çoxdan “İrəvan” adlı bataqlıqdan canını qurtarmalı, qaçıb uzaqlaşmalıydı. Bildiyimizə görə, bu gün onu postunda saxlayan yeganə səbəb maliyyə mülahizəsidi. Yəni Nazim bəyin hansısa turnir iddiası, irəliləmək istəyi qalmayıb, sadəcə, klubun ona borclu olduğu 14 min manatı almadan getmək istəmir. Görünür, Nazim bəy daha əvvəl ayrılanların maaşını ala bilmədiyinə şahidlik etdiyi üçün eyni taleni yaşamaq istəmir. Bəlkə böyükhesablı və ardıcıl məğlubiyyətləri, məşqçilik karyerasını belə nəticələrlə ləkələməklə yanaşı, rəhbərlik etdiyi futbolçuların danışılmış oyunlara görə cəzalandırılmasını həzm etmək daha ləzzətlidi? “İrəvan”ın sabiq qapıçı məşqçisi Aleksandr Jidkov kimi davranmaq Süleymanovu daha əzəmətli göstərməzdimi? Qeyri-peşəkar funksioner, klubun prezidenti Zahid Niyazəliyevi də unutmayaq. O, “klubun adı “İrəvan”dı və komandanı Azərbaycanda adı-sanı olan biri çalışdırmalıdı” sözlərini işlədərkən Nazim bəyi nəzərdə tuturdusa, indi niyə mütəxəssisi “qaralayıb”? Ümumiyyətlə, “İrəvan” niyə çempionatdan uzaqlaşdırılmır? UEFA-nın danışılmış oyunlarla bağlı Azərbaycan üzrə nümayəndəsi Seymur Səliml İntizam Komitəsini, bu qurumun sədri Erkin Hüseynov isə AFFA-nı nişan verir. Belədə geriyə cavabsız suallar qalır. Niyə “İrəvan”a bu qədər şans tanınır? Həm zaman, həm də cəza baxımından niyə güzəşt olunur?

İndi isə Ege Atlamla Fəhmin Muradbəylinin ömürlük futboldan kənarlaşdırılmasından (Ramin Məhərrəmov və Kamal Mirzəyev isə danışılmış oyun barədə məlumatı olub, müvafiq orqanlara məlumat vermədiyinə görə biri şərti olmaqla ikiilliyə futboldan uzaqlaşdırılıb – red.) sonra da problemlərin bitmədiyini düşünməyə sövq edən məqama toxunaq. 19-cu turun “Qaradağ Lökbatan” – “İrəvan” oyununun (3:0) 72-ci dəqiqəsi diqqəti cəlb edir. Belə ki, burda meydan sahiblərinin futbolçusu Seyxan Fərəcov qol vurmağa çalışır. Qapıçı Andrey Sinenka epizodun əvvəlində qapını tərk edir və rəqibin zərbəsini Balamirzə Soltanov dəf edir. Amma necə? Topu, sadəcə, meydan sahiblərinin oyunçusu Fərid Mahmudova çatdırır. Ardından Fəridin “çərçivə”yə doğru zərbəsinə müdaxilə edərək qapıdan keçirir. Beləliklə, avtoqol müəllifi olur. Bəs bu ərəfədə “İrəvan”ın qapıçısı Andrey Sinenka nə işlə məşğuldu? O, qapını boş buraxır və rəqib futbolçuyla təkbətək mübarizəni cərimə meydançasından kənarda aparmağa üstünlük verir. Halbuki həmin anda bu vəzifəni öhdəsinə götürəcək bir neçə komanda yoldaşı yaxınlıqdadı. Bunları qeyd etməklə kimisə suçlamaq fikrində deyilik. Ən azı danışılmış oyunlarla bağlı... Lakin həm epizoddan, həm də həmin anları dəyərləndirən azarkeşlərin rəylərindən aydın olur ki, əlavə araşdırmaya ehtiyac var.

Ümumiyyətlə, “İrəvan”ın mövsüm boyunca olan fəaliyyəti mükəmməl şəkildə araşdırılmalıdı. Bu klubun missiyası nədi, futbolçular niyə meydaya çıxır, onları “qara” əməllərə nə sövq edir? Futbolumuzun nüfuzunu, imicini qorumaq naminə ən kəskin addımlar atılmalıdı. Məşqlərdə forma tapmayan, zədəlilərin əməliyyatı üçün pulu olmayan, maaş verməyən, bu azmış kimi, həm nəticə, həm də oyun baxımından rüsvayçılıqla yadda qalan komandanın ömrü nə qədər uzun ola bilər ki?!

KƏNAN BAHADIR