“Qalatasaray” həmişə qəlbimdə özəl bir yerə sahib olacaq. Çünki Avropa futboluna qayıtmaq fürsətini mənə məhz “Qalatasaray” verdi. Heç kimin bunu etmək fikri yox idi. Amma onlar etdilər və mənə təklif göndərdilər. “Qalatasaray”da cəmi ilyarım keçirsəm də, o klubla bağlı bir ömrə yetəcək qədər xatirələrim var. Bizdə “Çelsi”də oynayan bir türk var idi. Səhv etmirəmsə, adı Gökhan idi (Gökhan Törəni nəzərdə tutur – red.). Az qala hər gün yanıma gələrək “Didi, sən mütləq Türkiyəyə gəlməlisən və “Qalatasaray”da oynamalısan” deyirdi. Zaha “Qalatasaray”a keçməmiş iki dəfə mənimlə telefonda söhbət etdi. Ona “Qalatasaray”ın tarixindən, böyüklüyündən, ordakı insanlar üçün hansı mənanı kəsb etməsindən, avrokuboklardakı uğurlarından bəhs etdim. Zaha elə futbolçudu ki, özünə qarşı sevgi və güvən hiss etdikdə həmin kluba daha artığını verir. Zahanın transferindən sonra bəzilərinin onun Türkiyəyə yollanmasını məzə ilə qarşıladığını, bu addımına ciddi yanaşmadıqlarını eşitdim. Həmin insanlara demək istəyirəm ki, nə üçün vaxtilə Qrem Suness “Qalatasaray”a gəldi və ordan əsl əfsanə kimi ayrıldı? Nə üçün Klaudio Taffarel kimi bir qapıçı dünya çempionu statusunda olmasına rəğmən, Türkiyəyə gəldi? Nə üçün Fatih Terim Avropa futbolu üçün tarixi bir fiqurdu?”

“Qalatasaray” da, “Fənərbaxça”da böyük klublardı. Amma mən “Beşiktaş”lıyam. Droqbaya “Qalatasaray”a getməsi üçün heç vaxt məsləhət verməmişəm. Ən son yayda Serxio Ramosla söhbət edərkən ona “Beşiktaş”a keçməyi məsləhət görmüşdüm. İstanbul və Türkiyə ilə bağlı mənə kimsə zəng vuranda ona yalnız xoş sözlər söyləyirəm”.