Məlum olduğu kimi, futzal yığmamızın yeni baş məşqçisi Yevgeni Kukseviç oldu. Beləliklə, tarix təkrarlanır – “Araz-Naxçıvan”ın daha bir çalışdırıcısı millidə də eyni vəzifəni icarə edəcək.

Görəsən, bu post üçün rusiyalı mütəxəssislə birgə hansı namizədlər var idi? Bilmirik. Təyinatdan əvvəl yalnız Kukseviçin bu siyahıda olduğu haqda məlumat yayıldı və çox keçmədən rəsmi qərar verildi. Belədə, təbii ki, adı çəkilən məşqçinin bu vəzifəyə gətirilməsi birmənalı qarşılana bilməz. Hər halda, o, karyerası ərzində ilk dəfə milli komandanı çalışdıracaq.

Karyera demişkən, Kukseviçin klublarla bağlı iş yerlərinin sayı da çox deyil. O, hələ “Araz-Naxçıvan”ın baş məşqçisi təyin ediləndə haqqında ətraflı məlumatı təqdim etmişdik. Xatırladaq ki, məşqçi 2008-ci ildən bu peşə fəaliyyəti ilə məşğuldu. İlk iş yeri Rusiyanın “Sibiryak” komandası olub. Son 6 ildə yalnız “Norilski Nikel”in “sükanı arxasında” olub. Bu komandalar onun rəhbərliyi altında Rusiya kubokunu qazanıb, çempionatda iki dəfə 2-ci, iki dəfə də 3-cü yeri tutub. Adı çəkilən mütəxəssis 2017/18 mövsümünün sonunda jurnalistlər arasında keçirilən sorğuda Rusiyanın ən yaxşı məşqçisi sayılıb.

Göründüyü kimi, burda hansısa ciddi təcrübədən, parlaq uğurdan danışmaq çətindi. Bəs Azərbaycanın yüksək liqasında qazanılan çempionluq?! Yox, unutmamışıq. Ancaq U-19, “Yasamal Bakı” və “Şuşa” kimi zəif rəqibləri böyük hesablarla məğlub etmək, illərdi 2-3-cü pillələrdə qərarlaşmağa alışan “Baku Fire” və “Neftçi”ni qabaqlamaq qabardılacaq qədər önəmli nəticələr deyil. Əsas məsələ “Araz-Naxçıvan”ın Çempionlar Liqasında, millimizin isə qarşıdan gələn digər beynəlxalq turnirlərdə uğur qazanmasıdı. İş ondadı ki, növbəti dəfə “bir əldə iki qarpız” prinsipinə əsaslanan Futzal Federasiyası bu durumda parlaq qələbələrin xəyalını qura bilməz!

Teymur Eyvazov, Hacıbala Abdullazadə, Ağatahir Əzimov, İlkin Hacıyev, İlqar Aslanov kimi təcrübəli mütəxəssislərə güvənməmək öz yerində, Vitali Borisova daha bir il şans vermək mümkün idi. Axı komandanın təcrübəsiz gənc futzalçılardan qurulduğunu, uyğunlaşma və inkişaf prosesindən keçməkdə olduğunu bilirdik.

Borisov nə etməliydi? Heyətə sehirli xalat geydirdikdən sonra “amaravati, amaravati, çandrika, kintamani, kintamani, işvara” deyib bir göz qırpımında ən güclü olacağı dövrə aparmalıydı? Öz aramızdı, bəlkə Kukseviç məhz bunu etməyin yolunu tapıb? Çünki yalnız bu halda düzgün addım atıldığını deyə bilərik...

KƏNAN BAHADIR