“Məncə, o heç kimə nə dost deyildi, nə də düşmən. Sadəcə, Anar Məmmədxanlının dostu idi, Anar ona Azərbaycanı sevdirmişdi. Anar rəhmətə gedəndən sonra bizim diaspora onunla münasibət saxlamadı. Rusiyada onlarla diaspor təşkilatımız var. Belə ünlü adamlarla maraqlanmalıdılar. Ən azı ölkəmiz üçün. Bizə hər ölkədə Utkin kimi tanınan simalar lazımdı. Ermənilər daha ağıllı oldu, Anar rəhmətə gedəndən sonra onu öz tərəfinə çəkə bildi. Amma Utkin çox böyük futbol şərhçisi idi. Ölkəmizə qarşı səhvləri olsa da, bu, Utkinin böyük futbol şərhçisi olmasını dəyişmir. Allah rəhmət eləsin. Mənə bu işi sevdirən adamlardan idi”.

“Vasil Utkinə görə nə qədər yas saxlayan varmış! Düzdü, işinin peşəkarı, bir novator idi. Yaradıcısı olduğu “Futbolnıy klub” verilişini hər həftə səbrsizliklə gözləyirdik. İstedadlı, kreativ bir insan idi. Ancaq Utkinin ölkəmizə qarşı tutduğu mövgə bəllidi. Belə baxanda, sovet vaxtə alternativ olmadığından, “Vremya” verilişinə baxıb dünyadan xəbər tuturduq (bizə elə gəlirdi). Böyüdük, və anladıq sovet/rus propaqandasının əslində nədən ibarət olduğunu. Düzdü, anlamayanlar da N qədərdir. Axtarsaz, onların bir çoxunu Çingiz Abdullayevın statusları altında taparsız. Utkini ermənipərəst adlandıranlar var. Hardasa tam razılaşmaq olmur. Utkin mahiyyətcə şovinizmə meylli, postsovet respublikalarına yuxarıdan aşagıya baxan birisi idi. Belarusa belə dəfələrlə istehza dolu, etikadan kənar replikalar atırdı. 44 günlük Vətən müharibəsi bizə çox şey öyrətdi. Kimin dost, kimin mehriban düşmən olduğunu üzə çıxardı. Bundan sonra da dövlətlərə də, ayrı-ayrı insanlara da məhz bu prizmadan yanaşıram. Kim olur-olsun, lap öz sahəsində dahi olsa belə… Elə həmin Rusiyada o qədər “demokrat” var ki… 2020-də demoktatik prinsiplərin, idealların tərəfində olmaqdansa, “здесь не все однозначно” deyərək, erməni şovinistlərinə dəstək göstərirdi. Ölənin arxasinca danışmazlar, belə bir deyim var. Ancaq ölənin əməlləri ilə bağlı, konkret onun Azərbaycana yanaşmasını qeyd etməyə bilməzdim”.