“Afrikadan Avropaya gəlib pul qazanmağa başlayırsansa, bu pul artıq sənin olmur. Bütün qohum-əqrəbalarını “yad etməlisən”. Məsələn, bacın gedib bir adamla ailə qurur. Halbuki o adamın yeganə məqsədi Obi Mikelin ailəsindən biri ilə evlənməkdi. Çünki bunu edəcəyi təqdirdə maddi cəhətdən həyatını təmin etmiş olacağını bilir. Sən də başlayırsan o ailəyə baxmağa və bacına pul göndərməyə. Pul ona gedir və həmin adam da o pulu istədiyi kimi xərcləyir. Bunu bəlkə də çoxları bilmir. Amma afrikalının qazandığı pul onun özünün olmur. “Bu pulu başqasına ayırım”, “bunu filankəsə verim”, “bunu anama-atama xərcləyim” deyə-deyə bir də baxırsan ki, özünə onlara verdiyindən də az pul qalıb. Afrikada mədəniyyət və adət-ənənə məhz bu cür qurulub. Sizdən hamı bunu gözləyir. Sanki onlara həyatınız boyu borclu olursuz. Bu hekayəni indiki gənclərə anlatmaq lazımdı. İndi dünya futbolunda Afrikadan olan bir çox istedadlı gənc yetişir. Əminəm ki, onlar da bunu yaşamalı olacaqlar. Bunun öhdəsindən gəlməyi bacarmalıdılar. Mən müəyyən müddətdən sonra “bu qədər yetər, heç kim mənə maraqlı deyil” deyib yalnız özüm üçün yaşamağa başladım. Bundan sonra bilirsiz nə oldu? Doğma ailəm məni şantaj etməyə başladı. Mənə “pulumuzu verməsən, mətbuata danışacağıq” dedilər. Halbuki bu insanları mən bütün həyatımboyu öz ailəm hesab etmişəm. Onlar üçün etdiyim bu qədər yaxşılıqlardan sonra mənə etdikləri bu oldu. Öz qanımla təhdid edilməyə başladım! “Çelsi”də Joze Mourinyo ilk dəfə qovulduqdan sonra onun yerinə Avraam Qrant gəldi. O, nəinki güclü məşqçi deyildi, ümumiyyətlə məşqçi deyildi. İşi yalnız bizi motivasiyalandırmaqdan ibarət idi. Əsasən Maykl Cordandan misallar gətirirdi. Bir də içimizdə və ya başqa yerimizdə alışmalı olan alovdan danışırdı. Qəribədi ki, bu sözləri işə yaradı və bizi ÇL-in finalına daşıdı”.