“Neftçi”yə rəhbərlik edənlərin, bu kluba gətirilib-yola salınanların, azarkeşlərin gözünə kül üfürməyə çalışanların ən çox xoşladığı şey klubun tarixindən danışmaqdı. “Neftçi”nin ölkənin ən qocaman klubu olduğunu heç kim danmır. Dəfələrlə bu mövzuya toxunub, fikirlərimizi də paylaşmışıq.

Tarix öz yerində, amma təkcə onunla da yaşamaq olmaz axı. Bir baxmalısan ki, həmin o tarixi bu gün necə yaşadırsan, indi hansı vəziyyətdəsən? “Neftçi” azarkeşləri, klubun başına yeni keçənlər hər dəfə “Neftçi” topu”ndan danışır, ağ-qara televizorları açanda “Neftçi”nin oyununa baxdıqlarını xatırladırlar. Ondan sonra da keçirlər “Neftçi”ni “Qarabağ”la müqayisə etməyə. Daha demirlər ki, “Neftçi” hardadı, “Qarabağ” harda?! “Neftçi” üçün Avropa məcarası başlamamış bitib. Bakılıların Çempionlar Liqası səviyyəsində rəqib gözüylə baxdıqları “Beşiktaş” üçün də avrokubok mövsümü çoxdan bağlanıb. Amma “Qarabağ” avrokuboklarda fevralı da yola salıb, martı qarşılamağa hazırlaşır. Özü də Çempionlar Liqasının qrupundan gəlmiş “Braqa” üzərində qazandığı möhtəşəm qələbə ilə. O müqayisələri edənlər bu cür reallıqlara baxırlarmı? Baxırlarsa, “nə üçün belədi” sualına da cavab axtarmalıdılar.

Dəyərli həmkarım Kənan Məstəliyev yaxınlarda “Neftçi” ilə bağlı acınacaqlı statistika paylaşmışdı. Acı gerçəklikdi. “Neftçi”nin üç əcnəbi hücumçusu bu mövsüm premyer-liqada qol vurmayıb. Həmin statistika paylaşılanda Andre Şinyaşiki 16 oyunda meydana çıxmışdı, Yeqor Boqomolski isə 14 dəfə. Lukas Melano 10 oyunda şans qazanmışdı. Bu üç nəfərin toplamda vurduğu qol sayı sıfra bərabər idi. “Araz Naxçıvan”la oyun bu paylaşımdan sonra keçirildi. “Neftçi”nin tarixinə daha bir biabırçı məğlubiyyət yazıldı. Həmin görüşdə də “Neftçi” qol vurmağı bacarmadı. Həmin qol sayı təkcə acı statistika deyil. Elə Fərrux Mahmudovun da, Kamil Məmmədovun da, “Neftçi”nin gəlmiş-getmiş əcnəbi çalışdırıcılarının da işinin qiymətidi. Adını sadaladıqlarımın ölkənin ən qocaman klubuna verdiyi faydanın göstəricisidi. Adrian Mutu getdi, Miodraq Bojoviç gəldi. Nə dəyişdi, cənablar? Heç bir şey. Onda nə üçün rumınlara təzminat verib, yola saldılar? Bilirəm ki, bunun cavabını heç kim verə bilməyəcək.

Ötən il avqustun 10-da Fərrux bəy müsahibələrinin birində belə demişdi:

Bu müsahibənin üzərindən 6 ay keçib. Cənab Mahmudov hələ də müşahidə edir, boşluqları tapa bilmir. Çünki klubda nə idarəçilik düzgün qurulub, nə də marketinq. Fərrux bəy bu qış Antalyada jurnalistləri başına toplayıb, daha bir müsahibə vermişdi. Demişdi ki, “Neftçi”nin yerli futbolçularla bağlı problemi yoxdu. Bəli, cənablar. “Neftçi”nin yerli futbolçu tələbatını 33 yaşlı xorvat Filip Ozobiçlə 32 yaşlı Eddi İsrafilov doldurur. Nəticələr də göz qabağındadı.

“Neftçi”nin öz yetirmələri hardadı? Ümumiyyətlə, hər il bir ətək pul xərcləyən “Neftçi”nin uşaq akademiyasında yetişən futbolçular hara gedir? Əminəm ki, belə suallar heç rəhbərliyi düşündürmür də. Sosial şəbəkələrdə Ağadadaş Salyanskiinin vurduğu qolları müzakirə edirlər. Gənc hücumçu əvəzedicilərin çempionatında “Araz Naxçıvan”ın qapısına 4 qol vurub. Bu həmin “Araz Naxçıvan”dı ki, əsas komandaların oyununda “Neftçi”ni 1:0 hesabıyla məğlub etdi. Cari mövsümdə keçirilən üç qarşılaşmanın heç birində “Neftçi” Naxçıvanı təmsil edən rəqibi üstələyə bilməyib. İki qarşılaşmada rəqib qələbəyə sevinib, “Neftçi Arena”da keçirilən görüş isə 1:1 hesabıyla yekunlaşıb. Əcnəbilərin, “milliləşdirilmişlərin” doldurulduğu heyətin bacardığı budu, dostlar. Uduzmaq uduzmaqdısa, nə üçün milyonlar havaya sovrulur? Ondansa elə Ağadadaş Salyanskini oynatmaq doğru olmazdımı? Nihad Qurbanlı kimi futbolçunun yetişdirilməsinə illər lazımdı. Amma “Neftçi” əvəzedici komandanın heyətində çempion olan futbolçusuna sahib çıxmağı bacarmadı. Nihad indi aşağı liqada MOİK-in formasını geyir. Bəs çəkilən xərcə, itirilən illərə heyfiniz gəlmirmi, cənablar?!

“Neftçi”nin formasını ozobiçlər, eddilər, olanarelər yox, Nihad Qurbanlı, Ağadadaş Salyanski kimilər geyməlidi. Bu formanı sevənlər, ona dəyər verənlər. Uğur da ondan sonra gələcək!