İyunun 14-15-nə təsadüf etən püşkatmalardan sonra ölkənin futbol ictimaiyyətini bədbinlik bürüdüyünü görürəm.
Əlbəttə, bunun fərqindəyəm, amma heç bir halda bölüşmürəm! Mən nə UEFA “Qarabağ”ı qrupa aparan yola kötük dığırlayır” düşüncəsi ilə yaşayan sadəlövhəm, nə də püşkatmanın konkret ölkənin əmsallar cədvəlindəki yerinə əsaslanan, ölçülü-bilçili qaydalara malik proses olduğunu bilməyən axmaq! Məhz belə incəliklərdən xəbərdar olan adamlar kimi illərdi az qala saçımızı yoluruq ki, ay klublar, can klublar, mübarizəni dayandırırsız-dayandırın, heç olmasa, ölkənin daxılına müəyyən əmsal atın ki, geriləməyək, mövqelərimizi əldən verməyək.
Əvvəlcə bu il klublarımıza rəqib olanların təmsil etdiyi ölkələrin əmsalına baxaq. Xatırladım ki, Azərbaycan hazırda 17 əmsalla 26-cı pillədə qərarlaşıb. “Qəbələ”nin rəqibi “Fehervar” Macarıstan təmsilçisidi. Hunlar ölkəsi bizdən sonrakı, “Lex”in vətəni Polşa 28-ci yerdədi. Deməli, “Qəbələ” ilə “Qarabağ”ın rəqibi əmsalına görə bizdən aşağı ölkənin təmsilçisidi. “Neftçi” ilə “Zirə” qaldı. Bəli, Cənubi Kipr əmsallar cədvəlinin 21-ci, İsrail isə 22-ci pilləsindən boylanır. Dörd cütün hər birində bizi amansız və gərgin mübarizə gözləyir. İmkan daxilində irəliləmək, ən pis halda əmsalı zənginləşdirmək lazımdı. Vallah-billah, “Neftçi”nin baş məşqçisiz qalmasında Kipr yunanlarının, “Qəbələ”nin yerində saymasında macarların, “Zirə”nin transferləri ləngitməsində yəhudilərin, nəhayət, “Qarabağ”ın bu gün hansısa səbəbdən həyəcanlanmasında polşalıların günahı yoxdu. Son illərdə avrokuboklarda uğursuz çıxış edəndə, ilk “20-liy”ə yaxınlaşmaq imkanının əldən verəndə anlamalıydıq ki, günlərin birində püşk bəxtimizə çətin rəqiblər də çıxaracaq. Necə deyərlər, ot bir gün yolun altında bitir, bir gün də üstündə! Ardıcıl iki il bəxt üzümüzə gülməmişdi e, əməllicə hırıldamışdı. Amma biz imkanları necə əldən verdiksə, bəxt də bizdən üz döndərdi. İnanmırsız, özünüz baxın! Bəribaşdan “Qarabağ”ı bu siyahıdan çıxarıram. Ağdam klubu son 8 ildə əmsallar cədvəlində irəliləməyimizə, ümumiyyətlə, Avropada müəyyən imicimizin formalaşmasına elə böyük töhfələr verib ki, bunu gözardı etmək insanlığa sığmaz. Bəs başqaları nə edib? Sadəcə, son iki mövsümə nəzər salmaq kifayətdi.
Koronavirusla əlamətdar olan 2020-nin yayında Futbol Tanrısı, yəni püşkdəki bəxtin mənəvi atası 4 klubumuzun hamısının taleyinə mübarizəyə evdə başlamağı yazdı. Bəs nə oldu? “Keşlə” “Laçi”yə, “Sumqayıt” “Şkendiya”ya uduzdu. “Neftçi” “Şkupi”yə qalib gəlsə də, növbəti mərhələdə yenə evdə oynadı və “Qalatasaray”la bacarmadı. Püşk necə nəcib davrandısa, hətta “Sileks”lə “Şerif”i də “Qarabağ”ın ayağına gətirdi. Ötənilki püşkdən də gileylənməyə dəyməz. İllərdi avrokuboklarda oynayan, möhtəşəm nəticələri olan “Keşlə” belə turnirlərin debütantı “Soçi”yə hər iki oyunda uduzdu. Serbiya səfərindən sərfəli nəticə (“Çukariçki” – 0:0) ilə dönən “Sumqayıt” “doğma divarlar” arasında biabır oldu. “Neftçi” yalnız Tiflis “Dinamo”sunu sıradan çıxarıb, ardından hər biri finala bərabər olan üç dueldə fiasko ilə üzləşdi. Bəli, bu qısa icmal hər şeyin əslində necə olduğunu açıq-aydın göstərir. 2020-nin yayında bütün rəqibləri evində ağırlayan Azərbaycan klublarının nəinki püşkdən gileylənməyə, heç “bəxt” sözünü dilə gətirməyə də haqqı yoxdu. İnsaf da dinin yarısıdı! “Püşk daim üzümüzə gülməlidi” kimi bir ehkam da yoxdu. Sadəcə, bu gün iki ilin günahlarının əvəzini ödəmək vaxtının çatdığını anlamaq, anlayıb da qarşıdakı duellərə daha yaxşı hazırlaşmaq lazımdı. “Qarabağ” təcrübəsi bir komandanın həm özünün, həm də “o oğlanın” əvəzinə fədakarcasına döyüşməsinə aid ən yaxşı nümunədi. Amma sabah, yəni bu yay niyə ağdamlıların yanında bakılılar, qəbələlilər və zirəlilər dayanmamalıdı ki? Bax, bu ritorik sualın nidalı cavabını tapmaq, sonra da sözarası bəxtin ətəyindən yapışmaq olar. Məncə, düşüncələrimi yetərincə sadə şəkildə bölüşə bildim!
HUŞƏNG